ఈ జీవుడు ఎవరు?

జీవుడు మనసును
ఆధారం చేసుకుని ఇంద్రియాల ద్వారా సుఖదుఃఖాలు అనుభవిస్తూ ఉంటాడు

ఈ సుఖదుఃఖాలు పాప పుణ్యాల వల్ల లభిస్తాయి

పాపపుణ్యాలు తాను చేసుకున్న కర్మల వల్ల లభిస్తాయి

కర్మలు రాగద్వేషాల వల్ల మొదలవుతాయి

రాగా ద్వేషాలు తినే ఆహారం వల్ల మొదలవుతాయి

1 జీవుడు ఎవరు?

ఆత్మ శక్తి + అహంకారం + మనస్సు + ప్రాణం = జీవుడు

ఆత్మ సాక్షి (చూడేవాడు)

అహంకారం “నేనే చేస్తున్నాను” అనే భావం
మనస్సు అనుభవించే పరికరం
ఇంద్రియాలు అనుభవ మార్గాలు
ఆత్మ శుద్ధం – సుఖదుఃఖాలు జీవుడికే

2  మనస్సే ఆధారం ఎందుకు?

“మన ఏవ మనుష్యాణాం కారణం బంధమోక్షయోః”
(మనస్సే బంధానికీ, మోక్షానికీ కారణం) ఎందుకు?

ఇంద్రియాలు జడమైనవి
వాటికి అర్థం ఇచ్చేది మనస్సే

మనస్సు లేనిదే

చూపు లేదు,
వినికిడి లేదు
రుచి లేదు
సువాసన లేదు
స్పర్శ సుఖం లేదు
కాబట్టి  మనస్సు వల్లనే ఇంద్రియాల  అనుభవం కలుగుతుంది

3  సుఖదుఃఖాలు ఎలా పుడతాయి?

విషయం  ఇంద్రియం  మనస్సు  బుద్ధి  అహంకారం  అనుభవం

ఇష్టమైతే  సుఖం  ఇష్టం కాకపోతే  దుఃఖం

4  పాప–పుణ్యాల పాత్ర

పుణ్యం వల్ల సుఖానుభవాలు
ఆరోగ్యం
సుఖ కుటుంబం
ప్రశాంత మనస్సు

పాపం వల్ల దుఃఖం
రోగం
అపమానం
భయం, కలత
ఇవి కర్మ ఫలాలు

5  పాపపుణ్యాలు ఎలా ఏర్పడతాయి?

కాయం (శరీరం)
వాక్ (మాట)
మనసు (ఆలోచన)

ఈ మూడు ద్వారాల్లో
స్వార్థం, హింస, అజ్ఞానం  పాపం
కరుణ, ధర్మం, సత్యం  పుణ్యం

6  కర్మ చక్రం

కర్మ,  పాప పుణ్యం  సుఖ దుఃఖం 
వాసనలు  మళ్లీ కర్మ ఇదే సంసార చక్రం

7   సత్యం

ఈ సుఖదుఃఖాలను అనుభవిస్తున్నవాడు ఎవరు?

జీవుడు

కానీ జీవుడికి అసలు స్వరూపం ఏమిటి?

ఆత్మ
కర్మ చేయదు
పాపపుణ్యాలు కలగవు
సుఖదుఃఖాలు అనుభవించదు

8  మోక్షానికి మార్గం

కర్మను ఆపడం కాదు
కర్తత్వ భావాన్ని వదలడమే

“నేను చేస్తున్నాను”  బంధం
“ఇవి ప్రకృతిలో జరుగుతున్నవి”  విముక్తి

9  మూడు వాక్యాల సారాంశం (మహా సూత్రం)

జీవుడు

మనస్సును ఆధారం చేసుకుని
ఇంద్రియాల ద్వారా
పాపపుణ్య ఫలితంగా
సుఖదుఃఖాలను అనుభవిస్తూ
సంసారంలో తిరుగుతున్నాడు

కానీ

తాను జీవుడు కాదని తెలుసుకున్న రోజు
సంసారం అక్కడితో ముగుస్తుంది.

Mottobyte Digital Marketing

8520986185

బంగారం తవ్వొద్దు?

👇ఒకరు బంగారం తవ్వాడు, మరొకరు పారలు అమ్మాడు, మూడోవాడు భోజనం బిజినెస్ పెట్టాడు; వారిలో ఎవరు తెలివైన వ్యాపారో, ఎవరు గెలిచారో తెలుసుకోండి👇

ఒకప్పుడు ఒక పర్వత ప్రాంతంలో బంగారం దొరుకుతోందని వార్త వ్యాపించింది. వెంటనే ముగ్గురు స్నేహితులు, అర్జున్, భాస్కర్, చేతన్, తమ అదృష్టాన్ని పరీక్షించుకోవడానికి అక్కడికి వెళ్లారు.

అర్జున్ బలమైన, సాహసోపేతుడు. “నేను నా చేతులతో బంగారం తవ్వి ధనవంతుడిని అవుతా” అని ప్రకటించాడు. ఒక పార తీసుకుని రోజూ రాత్రింబవళ్ళు తవ్వడం మొదలుపెట్టాడు.

కొన్నిసార్లు అతనికి మంచి ముక్కలు దొరికేవి, మరికొన్నిసార్లు రోజుల తరబడి ఏమీ దొరికేది కాదు. అతని ఆదాయం పూర్తిగా అదృష్టం, ఆ రోజు చేసే కష్టంపైనే ఆధారపడి ఉండేది.

భాస్కర్ మాత్రం లెక్కపెట్టేవాడు. “అందరూ బంగారం కోసం తవ్వుతుంటే, వీళ్లకు కావాల్సిన పనిముట్లు అమ్మితే రిస్క్ తక్కువ” అని ఆలోచించాడు.

అతను చిన్న దుకాణం పెట్టి పికాక్స్‌లు, పారలు, మ్యాప్‌లు అమ్మడం ప్రారంభించాడు. కొత్త కార్మికులెవరైనా వచ్చినా అతడే వాళ్ల మొదటి నిలయం. అతనికి స్థిరమైన ఆదాయం రావడం మొదలైంది.

చేతన్ అయితే మరింత లోతుగా ఆలోచించాడు. “బంగారమో, పనిముట్లో కాదు… ఇక్కడ అసలైన సమస్య ఆకలి మరియు వసతి” అని గుర్తించాడు. అందుకే చిన్న భోజనశాలను, కొన్ని గుడారాలను ఏర్పాటు చేసి, కార్మికులకు మంచి భోజనం, విశ్రాంతి ఇవ్వడం మొదలుపెట్టాడు.

కొన్ని నెలల తర్వాత పర్వతం పైభాగంలో దొరికే బంగారం పూర్తిగా అయిపోయింది. ఇప్పుడు లోతుగా తవ్వాలి, అంటే ఎంతో శ్రమ, తక్కువ లాభం.

అర్జున్ లాంటి వందల మంది కార్మికులు బంగారం దొరకక నిస్సహాయంగా అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయారు. అతని ఆదాయం ఒక్కరోజులోనే ఆగిపోయింది.

కొత్త కార్మికులు రావడం ఆగిపోవడంతో భాస్కర్ దుకాణంలో పనిముట్లు కొనేవారే లేకపోయారు. అతని వ్యాపారం కూడా కుంగిపోయింది
కానీ చేతన్ భోజనశాల మాత్రం రద్దీగానే ఉండిపోయింది.

బంగారం దొరికినా, దొరక్కపోయినా, మిగిలిపోయిన కార్మికులకు, వ్యాపారులకు భోజనం మాత్రం కావాలి. చేతన్ వ్యాపారం బంగారం మీద ఆధారపడలేదు; ఆ ప్రాంతం మీద ఆధారపడింది. అందుకే అతడే చివరికి అత్యంత విజయవంతమైన వ్యాపారి అయ్యాడు.

వ్యాపారంలో మార్గాలు మూడు:

  1. మీరు బంగారం కోసం తవ్వొచ్చు:- ఎక్కువ రిస్క్, పెద్ద ఆశలు.
  2. మీరు పనిముట్లు అమ్మొచ్చు:- ఆ పరిశ్రమకు మద్దతుగా ఉండే వ్యాపారం.
  3. లేదా మీరు భోజనశాల నడుపొచ్చు:- ఆ పర్యావరణ వ్యవస్థకు అవసరమైన సేవను అందించే వ్యాపారం.

ఒక రోజు బంగారం కోసం పరుగెత్తిన వారు కనుమరుగవుతారు.
పారలు కొనేవాళ్లు కూడా తగ్గిపోతారు. కానీ ఒక్క గంటైనా ఊరట ఇచ్చిన చోటుకు మాత్రం మనుషులు తిరిగి రావడం ఆపరు.

వ్యాపారం అంటే మీరు ఏమి అమ్ముతున్నారన్నది కాదు, మీ వల్ల వారి రోజు ఎంత సులభమవుతుందో, వారు మీ మీద పెట్టే నమ్మకం ఎంత లోతుగా ఉందో అది.

ఆ నమ్మకం ఒకసారి కస్టమర్ హృదయంలో పెరిగితే, అదృష్టం తగ్గినా వ్యాపారం తగ్గదు. మీరు అమ్మే వస్తువు కాకుండా, మీరు పరిష్కరిస్తున్న సమస్యే, మీ నిజమైన సంపద అవుతుంది.

ట్రెండ్ మారినా, మార్కెట్ చల్లబడినా, అదే మిమ్మల్ని నిలబెడుతుంది, అది బంగారం కంటే బలమైన బలం.
🙏🙏🙏

మెగా ఇంపాక్ట్ మీటింగ్

Mega Impact

Register @ gampa.in
*LIONS INTERNATIONAL 320H🚀* presents
🌟 MEGA IMPACT 2025 – మీ జీవితానికి మార్పు తీసుకురాబోయే 4 అద్భుతమైన రోజులు! 🌟

💥 Lakhs రూపాయల విలువైన sessions… ఇప్పుడు Free of Cost!
💥 ప్రపంచ స్థాయి  లైఫ్ ట్రాన్ఫర్మింగ్ Speakers ఒకే వేదికపై!
💥 Sri Gampa Nageshwar Rao Garu ఆధ్వర్యంలో జీవిత మార్పు దిశగా తీసుకెళ్లే మహా కార్యక్రమం!

💫 ఈ కార్యక్రమం ద్వారా మీరు తెలుసుకుంటారు —
✨ ఎలా సవాళ్లు, నెగెటివిటీని అధిగమించాలో!
✨ జీవితంలో Clarity, Direction, మరియు సరైన Path ఎలా కనుగొనాలో!
✨ ఎలా మీ Energy, Confidence, మరియు Vision ని కొత్త స్థాయికి తీసుకెళ్లాలో!

✅ Motivation & Inspiration – ప్రతి రోజు కొత్త శక్తి
✅ Technology Awareness – ఆధునిక యుగానికి తగిన జ్ఞానం
✅ Support Platform – మీరు ఎదగడానికి బలమైన వేదిక

🎯 మీరు ఇప్పటికే బాగా చేస్తున్నా — ఈ ప్రోగ్రాం మీను NEXT LEVEL కి తీసుకెళ్తుంది!
🎯 గత 9 నెలల్లో ఏమీ చేయలేకపోయినా — పర్లేదు!
ఈ 4 రోజులు మీ జీవితానికి Turning Point అవుతాయి 🔥

🚀 రండి… మన జీవితాన్ని మనమే Transform చేసుకుందాం!
Let’s make 2025–26 our best years ever! 💫

https://chat.whatsapp.com/FfjIELkunUTIuG7o1wG0KC?mode=ems_copy_t

నాన్న చెప్పిన పాఠం
……………………….


పోటీ పరీక్షల్లో ఓడిపోయి, డిప్రెషన్ లోకి వెళ్ళబోతున్న తన కుమారుడికి, ఓ తండ్రి చెప్పిన జీవిత సత్యం.

“జీవితం కూడా ఒక బాక్సింగ్ రింగ్ వంటిదే నాన్నా! ప్రతీ క్షణమూ, పరిస్థితులు అనే ప్రత్యర్థి పంచులు విసురుతూనే ఉంటాడు. ఒక్కోసారి మనం పడిపోవచ్చు. పడిపోయినంత మాత్రాన మనం ఓడినట్టు కాదు నాన్నా! ఇంకా మనకు అవకాశం ఉంటుంది. మనం పడిపోగానే ఓడిపోయినట్టుగా, రెఫరీ ప్రకటించడు. మనం కోలుకుని నిలబడడానికి సమయం ఇస్తాడు. పది వరకు అంకెలు లెక్కబెడతాడు. అప్పటికీ లేవలేకపోతే, అవతలి వ్యక్తిని విజేతగా ప్రకటిస్తాడు.

జీవితంలో కూడా అంతే! మనం అనేక క్లిష్ట పరిస్థితులను ఎదుర్కుంటాము. సమస్య రాగానే, ఓడిపోయామని కృంగిపోకూడదు. భగవంతుడు సమయం ఇస్తాడు. పది వరకు లెక్కబెడతాడు. నిన్ను నిలబెట్టడానికి అనేక మార్గాలు చూపిస్తాడు. వాటిని మనం అందిపుచ్చుకోవాలి. సమర్థుడైన వాడు పది లెక్క పెట్టే లోగానే లేచి నిలబడి, గెలుస్తాడు. అవకాశాలను సద్వినియోగం చేసుకోలేనప్పుడు అంటే పది లెక్కపెట్టే లోగా మనం లేవలేక పోయినప్పుడు మాత్రమే ఓటమిని అంగీకరించాలి.

అది కూడా ఓకే. ఒక్కోసారి ఓడి పోతాం. ఫర్వాలేదు. ఇంకో పోటీ, ఇంకో మార్గం ఉండనే ఉంటుంది.

చాలా మంది ‘కెరటం నా ఆదర్శం, పడినందుకు కాదు పడి లేచినందుకు!’ అని అంటుంటారు. కానీ, పడిన కెరటం, లేచిన కెరటం ఒకటి కాదని వారికి తెలియదు. విరిగి పడిన కెరటం ఛిద్రమై, పతనమై మామూలు నీటిలో కలిసిపోతుంది, అస్థిత్వాన్ని కోల్పోతుంది. మళ్ళీ కొత్త కెరటం పుట్టాలంటే ఆ ప్రక్రియకు ఎంతో కృషి అవసరం.

కొత్త జలరాశి సరికొత్త గాలిని నింపుకుని, దిశను ఎన్నుకుని, మెల్లగా ప్రారంభించి రానూరానూ వేగాన్ని పుంజుకుని, తీరాన్ని మహోద్ధృతంగా చేరుకుంటుంది. అది కొత్త కెరటం. దాని శక్తి అనంతం.

మనిషి కూడా అంతే నాన్నా! ప్రతీ పతనం నుండి తేరుకుని, కొత్త కెరటంలా, నూతన శక్తితో తనను తాను ఆవిష్కరించుకోవాలి. ఈ తరం యువతీయువకులకు ఆ సామర్థ్యం ఉంది.”

కుమారుడు కన్నీళ్ళమయమయి, జెండా కర్రలా లేచి నిలబడి తండ్రిని కౌగలించుకుని,

“ఔను నాన్నా! నేను మళ్ళీ ప్రయత్నిస్తాను” అని అన్నాడు.

… ఈ కథ ద్వారా మనకు ఒక మంచి విషయం అర్థమైంది.🫟🫟🫟🫟💥💥💥💥

సిస్టర్ నివేదిత

*సిస్టర్ నివేదిత*

*పేరు మరియు జననం:*
*సిస్టర్ నివేదిత,*
*”అసలు పేరు మార్గరెట్ ఎలిజబెత్ నోబుల్”*, *1867 అక్టోబర్ 28న ఐర్లాండ్‌లోని కౌంటీ టైరోన్‌లోని డంగనన్‌లో జన్మించారు. “నివేదిత”*
*అనే పేరు (అర్థం: దేవునికి అంకితమైనవారు) స్వామి వివేకానంద ఆమెకు 1898లో బ్రహ్మచర్య వ్రతం స్వీకరించిన సందర్భంలో ఇచ్చారు.*

*కుటుంబం*
*తల్లిదండ్రులు: తండ్రి శామ్యూల్ రిచ్‌మండ్ నోబుల్, మెథడిస్ట్ ప్రొటెస్టంట్ మత గురువు మరియు సామాజిక సేవకుడు; తల్లి మేరీ ఇసబెల్ నోబుల్.*
*కుటుంబం స్కాటిష్ వంశానికి చెందినది, ఐదు శతాబ్దాల క్రితం ఐర్లాండ్‌లో స్థిరపడింది.*

*బాల్యం:*

*మార్గరెట్ ఆరుగురు సోదరీసోదరులలో ఒకరు. తండ్రి సేవా సిద్ధాంతం (“సేవ ద్వారా దేవుని ఆరాధన”) ఆమె ఆలోచనలను బాగా ప్రభావితం చేసింది. 1877లో ఆమె 10 ఏళ్ల వయస్సులో తండ్రి మరణించారు, ఇది ఆమె జీవితంలో భావోద్వేగ ప్రభావం చూపింది.*

*ఆధ్యాత్మిక అన్వేషణ:*

*యవ్వనంలో ఒక వెల్ష్ యువకుడితో ప్రేమ సంబంధం విఫలమైంది, ఇది ఆమెను మానసికంగా కృంగదీసింది. అదే సమయంలో, క్రైస్తవ మతంలోని సంప్రదాయ బోధనలపై అసంతృప్తి ఆమెను కొత్త ఆధ్యాత్మిక మార్గం వైపు నడిపించింది.*

*విద్య మరియు వృత్తివిద్య:*

*మార్గరెట్ హాలిఫాక్స్ కళాశాలలో చదివారు, ఇక్కడ భౌతిక శాస్త్రం, సంగీతం, కళలు, సాహిత్యం వంటి విషయాలను అభ్యసించారు. ఆమె విద్యా విధానంలో స్వీయ-అభ్యాసం మరియు సృజనాత్మకతకు ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు.*

*వృత్తి:*

*1884లో, 17 ఏళ్ల వయస్సులో, కెస్విక్‌లోని ఒక పాఠశాలలో ఉపాధ్యాయురాలిగా వృత్తిని ప్రారంభించారు.*

*1886-1889 మధ్య రగ్బీ, వ్రెక్స్‌హామ్, చెస్టర్‌లలోని పాఠశాలల్లో పనిచేశారు.జోహాన్ హెన్రిచ్ పెస్టాలోజ్జి మరియు ఫ్రీడ్రిచ్ ఫ్రోబెల్ లాంటి విద్యావేత్తల ప్రగతిశీల విధానాల నుండి స్ఫూర్తి పొందారు, ఇవి బాలల సహజ సామర్థ్యాలను పెంపొందించడంపై దృష్టి పెట్టాయి.*

*1892లో వింబుల్డన్‌లో కింగ్స్లీగేట్ పాఠశాలను స్థాపించారు, ఇది ఆమె విద్యాదర్శనాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.*

*ఆధ్యాత్మిక అసంతృప్తి:*

*ఉపాధ్యాయురాలిగా విజయవంతమైనప్పటికీ, క్రైస్తవ మతం ఆమె ఆధ్యాత్మిక ఆకాంక్షలను తీర్చలేకపోయింది, దీనివల్ల ఆమె ఇతర తాత్విక మార్గాలను అన్వేషించారు.*

*”స్వామి వివేకానందతో మొదటి సమావేశం” (1895):*

*1895 నవంబర్ 10న లండన్‌లో 63 సెయింట్ జార్జ్‌స్ రోడ్‌లో లేడీ ఇసబెల్ మార్గెసన్ నివాసంలో స్వామి వివేకానంద ఉపన్యాసానికి హాజరయ్యారు.*
*ఆయన వేదాంత దర్శనం, హిందూ తాత్వికత, మరియు “మానవ సేవే మాధవ సేవ” అనే సిద్ధాంతం ఆమెను లోతుగా ఆకర్షించాయి.*

*నిరంతర సంపర్కం:*

*1895-1896 మధ్య స్వామిజీతో అనేక చర్చల్లో పాల్గొన్నారు, ఇవి ఆమె జీవిత దిశను మార్చాయి. వివేకానంద ఆమెలోని సామర్థ్యాన్ని గుర్తించి, భారతదేశంలో సేవ చేయమని ప్రోత్సహించారు.*

*భారతదేశానికి రాక (1898):*

*1898 జనవరి 28న కలకత్తాకు చేరుకున్నారు. మార్చి 25న బెలూర్ మఠంలో బ్రహ్మచర్య వ్రతం స్వీకరించి, స్వామి వివేకానంద “నివేదిత” అనే పేరు ఇచ్చారు. ఆమె హిందూ మతాన్ని అంగీకరించిన తొలి పాశ్చాత్య మహిళగా చరిత్రలో నిలిచారు.*

*శారదా దేవితో సంబంధం:*

*1898 మార్చి 17న శారదా దేవిని కలిసి, ఆమెను “ఖూకి” (చిన్న అమ్మాయి) అని పిలిచారు. శారదా దేవి ఆమెకు తల్లిలాంటి మార్గదర్శనం అందించారు.*

*భారతదేశంలో కృషి:*

*సిస్టర్ నివేదిత కలకత్తాలో స్థిరపడి, భారతీయ సంస్కృతిని పూర్తిగా స్వీకరించారు. ఆమె జీవితం విద్య, సామాజిక సేవ, స్వాతంత్ర్య ఉద్యమం, సాంస్కృతిక జాగృతి, మరియు వైజ్ఞానిక పరిశోధనలలో నిమగ్నమైంది.*

*భారతీయ విద్యార్థుల విద్య కోసం:*

*సిస్టర్ నివేదిత గర్ల్స్ స్కూల్ (1898):1898 నవంబర్ 13న కలకత్తాలోని బాగ్‌బజార్‌లో 16 బోసెపారా లేన్‌లో బాలికల పాఠశాలను స్థాపించారు.

*శారదా దేవి ఈ పాఠశాలను ఉద్ఘాటించారు.ఈ పాఠశాల బాలికలకు ఆధునిక విద్య (సైన్స్, సాహిత్యం)తో పాటు భారతీయ విలువలు (సంస్కృతి, ధర్మం) బోధించింది.*
*సీవింగ్, హైజీన్, నర్సింగ్ వంటి ఆచరణాత్మక నైపుణ్యాలను కూడా నేర్పించారు.ఈ పాఠశాల మహిళల సాధికారతకు బీజం వేసింది, ఇది ఆ కాలంలో విప్లవాత్మకమైన చర్య.*

*ప్రపంచ వేదిక:*

*1899లో అమెరికాకు వెళ్లి, న్యూయార్క్, షికాగోలలో భారతీయ విద్యా విధానాలు, సంస్కృతిపై ఉపన్యాసాలు ఇచ్చారు.*
*ఈ ఉపన్యాసాలు భారతదేశంపై పాశ్చాత్య ఆసక్తిని పెంచాయి.*

*సామాజిక సేవ:*
*ప్లేగ్ సేవలు (1899):*

*1899లో కలకత్తాలో ప్లేగ్ వ్యాధి విజృంభించినప్పుడు, నివేదిత స్వయంగా రోగులను సంరక్షించారు, వీధులను శుభ్రం చేశారు, మరియు పరిశుభ్రత అవగాహన కార్యక్రమాలు నిర్వహించారు.ఆంగ్ల పత్రికల ద్వారా సహాయం కోసం అప్పీల్ చేసి, స్థానిక యువతను సేవలో పాల్గొనేలా ప్రోత్సహించారు.*

*పేదల సేవ:*

*అట్టడుగు వర్గాలకు ఆహారం, వస్త్రాలు, వైద్య సహాయం అందించారు. మహిళల హక్కుల కోసం నిరంతరం పోరాడారు, వితంతువులు మరియు నిరాదరణకు గురైన మహిళల సాధికారతకు కృషి చేశారు.*

*విపత్తు సహాయం:*

*1897లో బెంగాల్ కరువు మరియు 1905లో తూర్పు బెంగాల్ విభజన సమయంలో సహాయ కార్యక్రమాలు నిర్వహించారు.*

*స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంయువత జాగృతి:*

*స్వామి వివేకానంద మరణం (1902) తర్వాత, నివేదిత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలో యువతను ఉత్తేజపరిచేందుకు సమావేశాలు, ఉపన్యాసాలు నిర్వహించారు.”స్వదేశీ” ఉద్యమాన్ని ప్రోత్సహించి, భారతీయ వస్తువుల వాడకాన్ని ప్రచారం చేశారు.*

*విప్లవకారులతో సహకారం:*

*అనుశీలన్ సమితి వంటి రహస్య సంస్థలకు మద్దతు ఇచ్చారు. అరవింద ఘోష్, బరీంద్ర ఘోష్ వంటి విప్లవకారులతో సన్నిహితంగా పనిచేశారు.*

*1902లో మహాత్మా గాంధీని కలిసి, ఆయన స్వాతంత్ర్య ఆలోచనలను ప్రశంసించారు.1905లో లార్డ్ కర్జన్ బెంగాల్ విభజన నిర్ణయాన్ని తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు, దీనివల్ల బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఆమెపైన నిఘా పెట్టింది.*

*జాతీయ గీతం రూపకల్పన:*

*ఆమె “థండర్‌బోల్ట్” చిహ్నంతో ఒక జాతీయ జెండాను రూపొందించారు, ఇది స్వాతంత్ర్య సంకల్పాన్ని సూచిస్తుంది.*

*పత్రికా సంపాదకత్వం:*

*”కర్మ యోగిన్” పత్రికకు సంపాదకత్వం వహించి, స్వాతంత్ర్య ఆలోచనలను ప్రచారం చేశారు.*

*సాంస్కృతిక జాగృతిభారతీయ సంస్కృతి ప్రచారం:*

*పాశ్చాత్య దేశాలలో భారతీయ కళలు, సాహిత్యం, ధర్మం ఔన్నత్యాన్ని చాటారు. 1899లో అమెరికా, ఇంగ్లాండ్‌లో ఇచ్చిన ఉపన్యాసాలు భారత సంస్కృతిని ప్రపంచ వేదికపై పరిచయం చేశాయి.రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్, అబనీంద్రనాథ్ ఠాగూర్, నందలాల్ బోస్ వంటి కళాకారులను ప్రోత్సహించారు. భారత మాత చిత్రానికి స్ఫూర్తిగా నిలిచారు.*

*ఐక్యత కార్యక్రమాలు:*

*హిందువులలో అనేక  సముదాయాల మధ్య సామరస్యం కోసం కార్యక్రమాలు నిర్వహించారు, జాతీయ ఐక్యతను బలోపేతం చేశారు.*

*రచనలు:*

*ఆమె రచనలు భారత సంస్కృతిని పాశ్చాత్యులకు అర్థమయ్యేలా వివరించాయి:*

*The Web of Indian Life (1904):*
*భారతీయ సమాజం, స్త్రీల జీవన విధానం, సంస్కృతి గురించి వివరించింది.*

*Kali the Mother (1900):*
*హిందూ ఆధ్యాత్మికత, శక్తి ఆరాధనను వివరించింది.*
*The Master as I Saw Him (1910):*
*స్వామి వివేకానంద జీవితం, బోధనల గురించి రాసిన గ్రంథం.*

*Cradle Tales of Hinduism (1907):*

*హిందూ పురాణ కథల సంకలనం, ఇది పాశ్చాత్య పాఠకులకు హిందూ ధర్మాన్ని సులభంగా అర్థమయ్యేలా చేసింది.*

*Notes of Some Wanderings with the Swami Vivekananda (1913):*

*వివేకానందతో కలిసి చేసిన ప్రయాణాల వివరణ.*

*Studies from an Eastern Home (1913):*
*భారతీయ జీవన విధానం గురించి వ్యాసాలు.*

*వైజ్ఞానిక పరిశోధన జగదీశ్ చంద్ర బోస్ సహకారం:*
*నివేదిత జగదీశ్ చంద్ర బోస్ శాస్త్రీయ పరిశోధనలకు సహాయం చేశారు, ఆయన రచనలను సంపాదన చేశారు, మరియు పాశ్చాత్య శాస్త్రవేత్తలతో సంప్రదింపులు ఏర్పాటు చేశారు.*

*టాటా సహకారం:*

*జమ్‌షెడ్‌జీ టాటాను వైజ్ఞానిక సంస్థల స్థాపనకు ప్రోత్సహించారు, ఇది తర్వాత టాటా ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ ఫండమెంటల్ రీసెర్చ్ (TIFR) ఏర్పాటుకు దారితీసింది.*

*సవాళ్లువిదేశీ మహిళగా సవాళ్లు:*

*భారత సమాజంలో ఒక పాశ్చాత్య మహిళగా, సామాజిక, సాంస్కృతిక అడ్డంకులను ఎదుర్కొన్నారు.*
*బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఆమె స్వాతంత్ర్య కార్యకలాపాల వల్ల నిఘా పెట్టింది.*

*ఆరోగ్య సమస్యలు:*

*1900ల చివరలో ఆమె ఆరోగ్యం క్షీణించినప్పటికీ, సేవా కార్యక్రమాలను ఆపలేదు.*
*మలేరియా, ఇతర అనారోగ్యాలతో బాధపడ్డారు.*

*ఆర్థిక సమస్యలు:*

*పాఠశాల నిర్వహణ, సామాజిక కార్యక్రమాల కోసం నిధుల సేకరణలో ఇబ్బందులు ఎదుర్కొన్నారు.*

*మరణం మరియు వారసత్వం:*

*1911 అక్టోబర్ 13న డార్జిలింగ్‌లో 43 ఏళ్ల వయస్సులో అనారోగ్యంతో మరణించారు.*

*”ఆమె సమాధిపై ఎపిటాఫ్”:*
*”Here lies Sister Nivedita who gave her all to India”*

*(ఇక్కడ సిస్టర్ నివేదిత నిద్రిస్తున్నారు, ఆమె భారతదేశానికి తన సర్వం అంకితం చేశారు)*.

*వారసత్వం:*

సిస్టర్ నివేదిత గర్ల్స్ స్కూల్ రామకృష్ణ శారదా మిషన్ నిర్వహణలో 21వ శతాబ్దంలో కూడా కొనసాగుతోంది.*

*స్వాతంత్ర్య ఉద్యమం:*

*ఆమె యువతలో జాగృతి, స్వదేశీ ఉద్యమంలో పాత్ర భారత స్వాతంత్ర్యానికి బలం చేకూర్చాయి.*

*సాంస్కృతిక పునరుజ్జీవనం:*

*ఆమె రచనలు, ఉపన్యాసాలు భారతీయ సంస్కృతిని ప్రపంచానికి చాటాయి.*

*స్మారకాలు:*

*1968లో భారత ప్రభుత్వం ఆమె గౌరవార్థం పోస్టల్ స్టాంప్ విడుదల చేసింది.దక్షిణేశ్వర్ సమీపంలో “నివేదిత బ్రిడ్జ్” ఆమె పేరిట ఉంది.బరానగర్‌లోని రామకృష్ణ మిషన్ ఆశ్రమంలో “నివేదిత భవన్” స్థాపించబడింది.*

*చెన్నైలో సిస్టర్ నివేదిత అకాడమీ ఆమె స్ఫూర్తితో నడుస్తోంది.*

*సిస్టర్ నివేదిత ప్రభావం మహిళల సాధికారత: ఆమె పాఠశాల మరియు సామాజిక కార్యక్రమాలు మహిళల విద్య, స్వావలంబనకు బాటలు వేశాయి.*

*స్వాతంత్ర్య స్ఫూర్తి: యువతలో జాతీయ భావాన్ని రగిలించి, స్వాతంత్ర్య ఉద్యమానికి ఊతం ఇచ్చారు.సాంస్కృతిక వారధి: భారతీయ సంస్కృతిని పాశ్చాత్య ప్రపంచానికి, పాశ్చాత్య ఆధునికతను భారతీయులకు అందించారు.*

*వైజ్ఞానిక పురోగతి:*

*బోస్, టాటా వంటి వారితో సహకారం భారత వైజ్ఞానిక రంగాన్ని బలోపేతం చేసింది.*

*స్ఫూర్తిదాయక జీవితం: ఆమె త్యాగం, అంకితభావం ఈ రోజు కూడా యువతకు స్ఫూర్తినిస్తాయి.*

*సిస్టర్ నివేదిత ఒక ఐరిష్ మహిళగా భారతదేశానికి వచ్చి, స్వామి వివేకానంద స్ఫూర్తితో తన జీవితాన్ని భారత సేవకు అంకితం చేశారు. ఆమె విద్య, సామాజిక సేవ, స్వాతంత్ర్య ఉద్యమం, సాంస్కృతిక జాగృతి, వైజ్ఞానిక పరిశోధనలలో చేసిన కృషి భారత సమాజంలో ఆధునిక ఆలోచనలకు బీజం వేసింది. ఆమె జీవితం సేవ, త్యాగం, జాతీయ భావంతో నడిచిన ఒక అసాధారణ యాత్ర, ఇది ఈ రోజు కూడా యువతకు స్ఫూర్తినిస్తుంది.*

ప్రవచన కర్తల్లారా!

గుండె కావాలి ప్రేమ హుండీ!

ప్రవచనాలు పలకండి!
ప్రచండ వాగ్భుషితుల్లారా!
నిత్య
ప్రవచన కర్తల్లారా!

అలుపు లేక పలకండి!
ఆకాశం ప్రతి ధ్వనించేలా!
ఎలుగెత్తి ప్రవచించండి!

నేటి యువతకు
నర నరాన నింపండి!
మనకు కాపలా!
మన ప్రాణాలకు దాపలా!
వారేనని!

అవతారలెత్తి ఆదుకునేవారు!
ఆ దేవదేవుల్లో,
ఆది దేవతలో కాదని!

ఆపత్ భాంధవులు!
ఆపత్కాల బంధువులు!
ఆపద మన దరి చేరనివ్వని,
సరిహద్దు సైనికులని!
వారే నిజ దైవాలని!

గొంతు చించుకు చెప్పండి!
వారి త్యాగాలకు వంత పలకండి!

శిల కొలువైన గుడి లో కాదు!

వీలయితే!
ప్రతి ఇంటి గడపలో!
వారికోసం!
గుండె నిండా ప్రేమతో!
ఓ హుండీ పెట్టమనండి!

పది రూపాయలైనా!
పదిలంగా దాచమనండి!

ఆత్మీయంగా మూటగట్టి పట్టుకెళ్లమనండి!
మన కోసం అమరులైన!
వారింట పొంగే కన్నీటిని
తుడవ మనండి!

మాకోసం మీరైతే,
మీకోసం మేమని భరోషా,
ఇవ్వమనండి!

ఓ సరస్వతిపుత్రులారా!
సత్యానువర్తుల్లారా!
పురాణోపాషకుల్లారా!

చెప్పండి చెప్పండి!
ప్రవచనం హోరుగా!
ప్రవచించండి జోరుగా!
మీ తీరుగా!

మాతృ భూమికోసం!
మరు భూమిని ముద్దాడే,
ధైర్యం వారిదేనని!

ప్రతి పౌరునికి ఇదే విధిగా!
బోధించండి!
ఓ కర్తవ్య దీక్షగా!
కంకణం ధరించమనండి!

శిల కోసం కాదు నిత్య ప్రార్ధన!

ఇల నీకోసం, దేశం కోసం, నేలకొరిగిన వాని కోసం!

ప్రాణాన్ని తృణ ప్రాయంగా!
త్యజించిన వాని కోసం!

ఆలపించమనండి!
నిత్య అష్టోత్తరం!

అనగనగా ఒక రాజు!….?


🔹🔸♦️🔹🔸♦️🔹🔸♦️🔹


*అనగనగా ఒక రాజు, ఆ రాజుకు ఏడుగురు కొడుకులు*

రాజు గారు అంటే మనిషి. ఆయనకు ఏడుగురు కొడుకులు అంటే మనిషి లోని సప్త ధాతువులు.
కొడుకులు వేటకు వెళ్ళడమూ అంటే..మనిషి జీవితాన్ని కొనసాగించడం, జీవితమే ఒక వేట, వేటే ఒక జీవితం

రాజకుమారులు వేటాడిన ఏడు చేపలు అంటే ..
మనిషికి ఉండే అరిషడ్ వర్గాలు ( అనగా 6 )
1. కామ
2. క్రోధ
3. లోభ
4. మోహ
5.  మద
6. మాత్సర్యాలు

వీటన్నింటిని మనిషి సాధన చేసి ఎండ గట్టవచ్చు..
అంటే పూర్తిగా నియంత్రించవచ్చు.అందుకే కథలో ఆరు చేపలను ఎండ గట్టినట్టు చెప్పారు.రాజు గారి కొడుకులు ఎండబెట్టిన ఏడు చేపల్లో ఒక చేప ఎండలేదు.ఏమిటా చేప.?

*అది మనస్సు దీన్ని జయించడం చాలా కష్టం.
ఎంత ప్రయత్నించినా అది ఎండదు*

మనస్సు అంటే ఏమిటి..?మనస్సు అంటే
సంకల్ప వికల్పాలు.ఒకటి తీరుతుంటే మరొకటి మొలుచు కొస్తుంది.మొలిచే కోరికలను తీర్చుకుంటూ పోతుంటే జీవిత కాలం చాలదు.

కోరికలన్నింటిని జయించేసి మోక్షానికి వెళ్ళిపోవాలని ప్రతి ఒక్కరూ ఆరాట పడుతుంటారు.మోక్షానికి వెళ్ళాలనుకోవడం కూడా ఒక కోరికే.

ఆ కోరికను ఎండగడితే తప్ప మోక్షం రాదు.
ఈ చేప ఎండకుండా అడ్డు తగులుతున్నది ఏది..?
గడ్డిమేటు. గడ్డిమేటు అంటే ఏమిటి.? కుప్పపోసిన అజ్ఞానం.

గడ్డిమేటులా పేరుకు పోయిన అజ్ఞానాన్ని తొలగించాలంటే ఎలా.? మామూలు గడ్డికుప్ప అయితే గడ్డి పరకలను పట్టి లాగీ, పీకి ఒకనాటికి ఖాళీ చేయవచ్చు.

కానీ అజ్ఞానం అలాంటిది కాదు.జ్ఞానదాయకమైన మాటలు ఎంత చెప్పినా, ఎన్ని చెప్పినా, ఎన్నిసార్లు చెప్పినా మనం చేత్తో గడ్డి పరకలను లాగినట్టే.
ఆ కుప్ప తరిగేది కాదు., తగ్గేది కాదు.

దాన్ని ఎంత ప్రయత్నించినా తగ్గించడం కష్టం.
మరి అది పోవాలంటే ఏం చేయాలి

ఆవు వచ్చి మేయాలి.ఆవు ఎక్కడనుంచి రావాలి.?
అసలు. ఆవు అంటే ఏమిటి.? ఆవు అంటే
*జ్ఞానం*

జ్ఞానం అనే ఆవు దొడ్లో ఎగబడి మేస్తే..
అజ్ఞానం అనే గడ్డి కుప్ప ఒకనాటికి అంతరించి పోతుంది. లేదూ, జ్ఞానాన్ని అగ్నికణంగా మార్చి గడ్డిమేటు మీద వేస్తే కాలి బూడిదవుతుంది.

అందుకే భగవద్గీతలో మన కర్మలు, వాటి ఫలితాలు జ్ఞానాగ్నిలో దగ్ధమైపోవాలని చెబుతాడు కృష్ణుడు.
_(జ్ఞానాగ్ని దగ్ధకర్మాణాం)_
జ్ఞానాన్ని అగ్నిగా మలుచుకోగలిగిన వాడు సిద్ధ పురుషుడు, యోగ పురుషుడు మాత్రమే.



ఈ గోవును ఎవరు మేపాలి.?గొల్లవాడు మేపాలి. గొల్లవాడు అంటే ఎవరు..?సమర్ధ సద్గురుడు, జగద్గురుడు.జ్ఞానరూపమైన భగవద్గీతను లోకానికి ప్రసాదించిన కృష్ణుడు గొల్లవాడే కదా..

అర్జునుడు అనే దూడను అడ్డు పెట్టుకుని వేదం అనే ఆవు పాలు పిండి జ్ఞాన రూపంగా మనందరికి ధారపోశాడు.ఇంత గొప్పపని చేయవలసిన ఈ గొల్లవాడు ఆ పని చేయలేదు.

ఏమిరా నాయనా.. ఆవును ఎందుకు మేపలేదు అని అడిగితే అమ్మ అన్నం పెట్టలేదు అన్నాడు.
ఇంతకీ ఆ గొల్లవాడికి అన్నం పెట్టాల్సిన అమ్మ ఎవరు..?

అమ్మల గన్న అమ్మ ముగ్గురమ్మల మూలపుటమ్మ పెద్దమ్మ.ఆమెనే లోకం జగన్మాత అని కీర్తిస్తుంది.

ఈ జగన్మాత అన్నం పెట్టక పోవడం వల్ల గొల్లవాడి ఆకలి తీరలేదు.ఓ జగన్మాతా.. ఈ గొల్లవాడికి ఎందుకు అన్నం పెట్టలేదమ్మా అంటే ఆవిడ పిల్లవాడు ఏడ్చాడు అంది.

ఇంతకి ఆ పిల్లవాడు ఎవరు..?ఆర్తితో దైవానుగ్రహం కోసం అలమటించేవాడు.ఈ పిల్లవాడు ఎందుకు ఏడుస్తున్నాడు..?వాడికి చీమ కుట్టింది.

ఎక్కడిది చీమ.?దానికి ఇంకో పేరే సంసారం.
సంసారం అనే చీమ కుట్టినందుకు ఆ పిల్లవాడు ఏడుస్తున్నాడు.ఆవులను మేపడానికి వచ్చే గొల్లవాడి కన్నా ఆర్తితో దైవానుగ్రహం కోసం ఏడ్చే పిల్లవాడే ముఖ్యం కనుక ఆ పిల్లవాడినే చూసుకుంది.

మరి గొల్లవాడు అమ్మ అన్నం పెట్టక పోవడం వలన తన విధిని నిలిపి వేశాడా..?లేదు… అమ్మ ద్వారా తన పనిలో భాగమైన శిష్ట రక్షణను చేసుకున్నాడు.

చీమ కుట్టినందుకు కథలో పిల్లవాడు ఏడ్చినట్టే..
సంసార బాధలు, ప్రపంచ బాధలు భరించలేక మనం కూడా ఏడుస్తున్నాం.మనల్ని ఈ బాధలే చీమలై కుడుతున్నాయి.

చీమలు పుట్టలోనే ఉంటాయి. ఏమిటీ ఈ పుట్ట.?
మనిషికి ఉండే సంసారం ఒక పుట్ట.ఈ పరమార్థాన్ని చెప్పడం కోసమే జీవితంలోకి అడుగు పెట్టే ముందే ఈ గొప్ప విషయం తెలియాలనే సదుద్దేశంతోనే
మన పెద్దలు మన బాల్యంలోనే..ఈ కథను ప్రతి పిల్లవాడికి నూరిపోశారు.

🔸♦️🔹🔸♦️🔹🔸♦️🔹🔸


*సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు*
*సర్వేజనా సుఖినోభవంతు*
*లోకా సమస్త సుఖినోభవంతు*
*శుభం భూయాత్*
*ఓం శాంతి శాంతి శాంతిః*
*స్వస్తి*

లైఫ్ లో ఒక తెలియని వ్యక్తి?

భర్త ఆ రోజు రాత్రి ఇంటికి వచ్చేసరికి, వాళ్ళ భార్య భోజనం వడ్డిస్తూ వుంది. భర్త ఆమె చేయి పట్టుకుని, నీతో ఒకటి చెప్పాలి అని అన్నాడు. ఆమె కూర్చుని నిశ్శబ్దంగా భోజనం చేస్తుంది. ఆమె కళ్ళలో బాధని భర్త గమనించాడు. అతను ఆమె తో ఒక విషయం గురించి మాట్లాడాలి అనుకుంటున్నాడు. కానీ ఆమె కి ఆ విషయం ఎలా చెప్పాలో అర్థం కావడం లేదు..ఎలాగయినా ఆమె కి ఆ విషయం చెప్పాలి.. చివరికి ఇలా చెప్పాడు…
.
భర్త – నాకు విడాకులు కావాలి అని ప్రశాంతంగా తన తో అసలు విషయం చెప్పాడు.
.
భార్య – (ఆ మాటలకి బదులుగా ఆమె ) ఎందుకు అని మాములుగా అడిగింది?
.
భర్త – ఆమె ప్రశ్నను పట్టించుకోకుండా సమాధానం ఏం ఇవ్వలేదు..
.
భార్య – (ఆమెకి కోపం వచ్చింది.) ఆమె ఒక వస్తువును దూరంగా విసిరేసి, మీరు ఒక మనిషేనా అని భర్త మీద గట్టిగా అరిచింది..
.
ఆ రాత్రి, వాళ్లిద్దరూ మాట్లాడుకోలేదు. ఆమె బాగా ఏడ్చింది. భర్త ఎందుకు విడాకులు అడుగుతున్నాడో అసలు ఏమి జరిగిందో తను తెలుసుకోవాలి అనుకుంది. భర్త ని గట్టిగా అడిగింది..భర్త ఆమెకి సమాధానం ఇలా చెప్పాడు.
.
భర్త – నేను జాను అనే అమ్మాయిని ప్రేమించాను. నాకు నీపైన ప్రేమ లేదు..
.
భార్య – ఆ మాటలు విన్న తాను చాలా బాధపడింది.. ఒక నిమిషం ఏం అవుతుందో తనకేం అర్థం కాలేదు..
.
భర్త – గిల్టీ ఫీలింగ్ తో నాకు నువ్వు విడాకులు ఇవ్వడానికి నువ్వు వొప్పుకునేందుకు , నువ్వు ఉండడానికి సొంత ఇల్లు , కారు అండ్ నా సంస్థ లో 30% వాటా ఇస్తా అని అగ్రిమెంట్ పేపర్లు తనకి ఇచ్చాడు..
.
భార్య – చాలా కోపం తో ఆ పేపర్లు ని చింపేసింది.. ప్రేమ ని ఎప్పటికి కొనలేరు అని గట్టిగా ఏడిచేసింది..
.
భర్త గా తన లైఫ్ లో ఒక తెలియని వ్యక్తి లా ఆమె జీవితంలో పది సంవత్సరాలు వున్నాడు. అతని భార్య సమయం వృధా చేసానని బాధ పడుతున్నాడు. అతను తన భార్య ని అర్థం చేస్కునే ప్రయత్నం ఎప్పుడు చెయ్యలేదు.కానీ అతను జాను ని మాత్రమే ప్రేమిస్తున్నాడు.. ఏడుస్తున్న తన భార్య ని చూస్తే అతనికి జాలి వేసింది. ఆ విడాకులు రావడానికి కొన్ని వారాలు పడుతుంది..
.
మరుసటి రోజు, అతను చాలా ఆలస్యంగా ఇంటికి వచ్చాడు. అతని భార్య టేబుల్ వద్ద ఏదో రాస్తు కనిపించింది. అతను భోజనం చేయలేదు కానీ అతనికి వెంటనే నిద్ర పట్టేసింది. ఏందుకుంటే ఆ రోజంతా అతని లవర్ జానూ తో కలిసి రోజంతా తిరగటం వల్ల, బాగా అలసిపోయి త్వరగా నిద్రపోయాడు. అతను నిద్ర లేచేసరికి తన భార్య అక్కడే టేబుల్ దగ్గర ఇంకా రాస్తూ కనిపించింది. అతను తన భార్య ని పట్టించుకోకుండా, పక్కకి తిరిగి మళ్ళీ నిద్రపోయాడు.
.
ఉదయం, ఆమె విడాకులకు సంబధించి కొన్ని షరతులు చెప్పింది. ఆమె అతని నుండి ఏమి కోరుకోవటంలేదు, కానీ విడాకులు ముందు ఒక నెల రోజుల పాటు అతను తన తో వుండాలని చెప్పింది. ఆ నెలలో మనం సాధ్యమైనంత వరకు సాధారణమైన జీవితాన్ని గడపాలి అని అంది.
.
ఆమె కారణాలు చాలా సాధారణం గా ఉన్నాయి. వాళ్ళ కొడుకుకు ఒక నెల రోజుల్లో పరీక్షలు వున్నాయి. వాళ్ళ విడాకుల వల్ల తన చదువుకు ఇబ్బంది కలగకూడదని ఆమె అలా కోరుకుంటుంది. అందుకే తను, వాళ్ళ భర్త ని నెల రోజులు గడువు అడిగింది.
.
నాకు అంగీకరమే అని వాళ్ళ భర్త ఆమె తో చెప్పాడు. కానీ ఆమె అతన్ని మరొకటి అడిగింది. ఆమె అతనికి గుర్తు చేస్తూ ఇలా అడిగింది, మీరు మన పెళ్లి రోజున నన్ను మన పెళ్లి గదిలోకి ఏలా తీసుకువెళ్ళారు గుర్తుందా అని అడిగింది. ఆమె ఈ నెల రోజుల వ్యవధిలో ప్రతి రోజు ఉదయం ఆమె ని ఎత్తుకుని వాళ్ళ బెడ్ రూమ్ నుండి హల్ వరకు తీసుకువెళ్లాలని కోరింది. అప్పుడు అతడు ఆమె కి మతిపోయిందా అని అనుకున్నాడు. వాళ్ళు కలిసివుండే చివరి రోజులలో, తాను అతన్ని అడిగిన చివరి కోరిక కదా అని తన భార్య చెప్పిన దానికి ఒప్పుకున్నాడు.
.
అతను ఆమెతో విడాకులు, అతని భార్య చెప్పిన షరతులు గురించి అతని లవర్ జానూ కి చెప్పాడు. ఆమె బిగ్గరగా నవ్వింది. ఆ నవ్వు కి అర్ధంలేనట్లుగా అతను భావించాడు. నీ భార్య, నీకు విడాకులు ఇవ్వటం ఇష్టం లేక ఇలా ఏవో నాటకాలాడుతుంది అని జాను అతని తో అంది..
.
విడాకుల ఒప్పందం దగ్గర నుంచి అతనికి , అతని భార్యకు ఏలాంటి శారీరక సంబంధం లేదు.
.
మొదటి రోజున తాను తన భార్యను ఎత్త్తుకున్నప్పుడు, అది వాళ్ళిద్దరి మధ్య మోటుతనంగా అనిపించింది. “హేయ్..! నాన్న, అమ్మను ఎత్తుకున్నాడు అని వాళ్ళ అబ్బాయి సంతోషంతో అరుస్తూ చప్పట్లుకొట్టాడు”. ఆ అబ్బాయి మాటలు అతనికి కు బాధను కలిగించాయి. అలా ఎత్తుకుని తీసుకువెళ్తున్నప్పుడు ఆమె కళ్ళు మూసుకొని నెమ్మదిగా తన తో ఇలా చెప్పింది. “మన విడాకుల గురించి నేను మన అబ్బాయికి చెప్పలేదు. అతనికి కొంత బాధ కలిగినా, నవ్వాడు.. అతను ఆఫీస్ కి వెళ్తున్నదని ఆమె తలుపు దగ్గరకి వచ్చింది… ఆమె ఆఫీస్ బస్సు కోసం ఎదురుచూస్తుంది. తాను ఆఫీసుకు ఒక్కడే , ఒంటరిగా కారులో వెళ్ళిపోయాడు. .
.
రెండవ రోజు న , వాళ్ళిద్దరికీ మరింత తేలికగా అనిపించింది..ఆమె తల తన గుండె ని తాకుతుంది..ఆమె దగ్గర సువాసన తనకి తెలుస్తుంది.. తాను కొంత కాలంగా తన భార్య ని గమనించలేదు అని అనుకున్నాడు. ఆమె వయసు పైబడుతుందని అతను గ్రహించాడు. ఆమె ముఖం మీద ముడుతలు కనిపిస్తున్నాయి, ఆమె జుట్టు ఎగురుతుంది. మన వివాహం మూల్యం చెల్లిస్తున్నాను అని అనుకుంటున్నారా అని భర్త ని భార్య అడిగింది. అలా అడగగానే ఒక నిమిషం పాటు ఆలోచిస్తు తాను ఆశ్చర్యపోయాడు..
.
నాలుగో రోజు, తాను ఆమెను ఎత్తుకున్నప్పుడు వాళ్ళ ఇద్దరి మధ్య దగ్గరితనం, అన్యోన్యత అతనికి కనిపించింది. ఈ అంమ్మాయ్ తోనేనా నేను పది సంవత్సరాల జీవించిదని అతనికి అనిపించింది.
.
ఐదవ మరియు ఆరవ రోజున, వాళ్ళిద్దరి మధ్య సాన్నిహిత్యం పెరుగుతున్నందని తాను తెలుసుకున్నాడు. తాను ఈ విషయం గురించి జాను కి చెప్పలేదు. ఇలా నెల రోజులు తన భార్యను తీసుకుని వెళ్ళటం సులభంగా మారిపోయింది. బహుశా రోజు ఇలా చేయటం వల్ల తనకు తానే బలంగా, దృఢంగా అనిపించాడు.
.
ఒక ఉదయం తాను ఏ డ్రెస్ వేసుకోవాలో వెతుకుతుంది. తాను కొన్ని డ్రెస్ లు ట్రై చేసింది కానీ ఒక్క డ్రెస్ కూడా తనకి బాగోలేదు. వేసిన ప్రతి డ్రెస్ కూడా తనకి లూస్ గానే ఉంది.. అప్పుడు అతనికి అర్థం అయ్యింది తను చాలా సన్నగా అయ్యింది అని.. అందుకనే అతను తనని తేలికగా మోయగలిగాను అని.. ఆ విషయం అతనికి బలం గా తగిలింది.. ఆమె గుండెల్లో ఎంత బాధ అనుభవిస్తుందో అప్పుడు అతనికి అర్థం అయ్యింది.. అతనికి తెలియకుండానే అతని చేయి ఆమె తల ని తాకింది… ఆ సమయం లోనే వాళ్ళ అబ్బాయ్ వచ్చాడు..
.
ఆ సందర్భాన్ని చూసిన ఆ అబ్బాయి వాళ్ళ నాన్న తో ఇలా అన్నాడు..”నాన్న అమ్మని బయటికి తీసుకెళ్లే సమయం ఇప్పుడు వచ్చింది..” అని అన్నాడు.. ఇలా వాళ్ళ నాన్న వాళ్ళ అమ్మని అలా చూసుకోవడం ఆ అబ్బాయిజీవితంలో విలువైన, అపురూపమైన సంఘటన..
.
అతని భార్య, వాళ్ళ అబ్బాయిని ఆమె దగ్గరకు రమ్మని సైగ చేసింది, వాడు వాళ్ళ అమ్మ దగ్గరకి వచ్చాడు.. వాళ్ళ అమ్మ ఆ అబ్బాయ్ ని గట్టిగా హత్తుకుంది.వాళ్
ళ నాన్న ముఖం పక్కకి తిప్పుకున్నాడు ఎందుకంటే ఆ చివరి నిమిషంలో తన మనసు తాను మార్చుకుంటాడేమో అని భయపడ్డాడు.
.
రోజులానే అతను ఆమె ని ఎత్తుకుని బెడ్ రూం నుండి హల్ కి వెళ్తుండగా ఆమె తన చేతులను అతని మెడ చుట్టూ ప్రేమ గా, సహజం గా వేసింది.. అతను ఆమె ని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు అచ్ఛం వాళ్ళ పెళ్లి రోజులాగా, కానీ ఆమె చాలా తేలికగా వుండటం వలన అతనికి చాలా బాధ గా అనిపించిది.
.
చివరి రోజున, అతను ఆమెను తన చేతులతో ఎత్తుకున్నప్పుడు అతను ఒక్కో అడుగు వేయటానికి తనకి చాలా భారంగా అనిపించింది. వాళ్ళ అబ్బాయి స్కూలుకి వెళ్ళిపోయాడు. అతను వాళ్ళ భార్యను మరింత గట్టిగా పట్టుకుని తనతో ఇలా చెప్పాడు, “మన జీవితంలో సాన్నిహిత్యం, అన్యోన్యత లోపించాయి” అని చెప్పాడు..
.
తర్వాత అతను ఆఫీసుకు వెళ్ళిపోయాడు. కారు నుండి వేగం గా దిగి, డోర్ కూడా వేయకుండా ఆఫీస్ లోపలికి వెళ్ళాడు. అతనికి భయం వేసింది ఎందుకంటే ఆలస్యం అయ్యేకొద్దీ తన మైండ్ మళ్ళీ చేంజ్ అయిపొతుందెమో అని.
.
అతను జాను వుండే క్యాబిన్ కి వెళ్ళాడు.. సారి చెప్పి , అతను తన భార్య నుండి విడాకులు తీసుకోవటం లేదని చెప్పాడు. ఆమె(జాను) అతని వైపు ఆశ్చర్యంగా చూసి, తన నుదిటిపై చేయి వేసింది. నువ్వు బాగానే వున్నావ్ కదా? అని అడిగింది. అతను తన నుదిటి మీద వున్న ఆమె చేతిని తీసి, సారీ జాను నేను నా భార్య నుండి విడాకులు తీసుకోవటం లేదు. మా వివాహా జీవితం నాకు విసుగుగా అనిపించేది ఎందుకంటే నాకు,తనకి ప్రేమ విలువ, గొప్పతనం తెలియలేదు. మేము ఎప్పుడు ప్రేమ గా మాట్లాడనుకోలేదు అందుకే మాకు ఎలా కలిసి జీవించాలో అర్థం కాలేదు..ఎప్పుడయితే నేను తనని అలా ఎత్తుకుని తీసుకెళ్లడం మొదలుపెట్టానో అప్పుడే నాకు అర్థం అయ్యింది తను చనిపోయే దాకా నేను తనని అలానే చూసుకుంటానని అచ్ఛం మా పెళ్లిరోజు లానే….
.
జాను హఠాత్తుగా లేచి, అతనిని ఒక చెంప దెబ్బ కొట్టింది. ఏడుస్తు తన ని బయటకి పంపి తలుపు వేసింది. ఇంక అతను ఇంటికి వెళ్తూ దారి లో పూల దుకాణం వద్ద, తన భార్య కోసం ప్లవర్ బొకే ఆర్డర్ ఇచ్చాడు.
.
కార్డ్ మీద ఏమి రాయాలి అని ఆ సేల్స్ గర్ల్ అతన్ని అడిగింది .
.
అప్పుడు అతను నవ్వుతూ “మరణం మనల్ని దూరం చేసేవరకు… నేను నిన్ను మోయాలి అని అనుకుంటున్నాను .” అని రాయమని చెప్పాడు..
.
ఆ సాయంత్రం అతను ఇంటికి త్వరగా వెళ్ళాడు. తన చేతిలో ఒక ఫ్లవర్ బొకే, తన ముఖం మీద చిరునవ్వుతో అతను మెట్లు ఏక్కి పైకి వెళ్ళాడు .తన భార్యను మంచం మీద చూసాడు.
.
.
.
.
.
.
.
.
అప్పటికే ఆమె చనిపోయింది.
.
ఒక్కసారి అతని కి ఏం అర్థం కాలేదు.. తనకి తెలియకుండానే కన్నీళ్లు వచ్చేస్తున్నాయ్..
.
తన భార్య కొన్ని నెలలగా క్యాన్సర్ తో పోరాడుతుంది. తాను జాను తో బిజీగా వుండటం వల్ల ఈ విషయం తను గమనించలేకపోయాడు. ఆమె చనిపోతుందని ముందుగానే ఆమెకి తెలుసు. ఆమె వాళ్ళ సంసార మరియు విడాకుల విషయాలు సంగతి వీలైనంతవరకు వాళ్ళ కొడుకుకు దూరంగా వుంచి, తనని సేవ్ చేసింది. కనీసం వాళ్ళ కొడుకు దృష్టిలో అతను ఒక ప్రేమించే భర్తగా వుండాలి అనుకుంది.
.
మీ జీవితాలలో జరిగే చిన్న విషయాలు నిజంగా మీ బంధానికి అర్ధం తెలుపుతాయి. భవనం, కారు, ఆస్తి, బ్యాంకు లో డబ్బు ఇవేమి బంధానికి సంబధించినవి కావు. ఇవి ఆనందం కోసం అనుకూలమైన వాతావరణాన్ని సృష్టించడానికి మాత్రమే కానీ నిజమైన ఆనందం ఇవ్వవు.
.
మీ జీవిత భాగస్వామితో వీలునైంతవరకు సమయం కేటాయిస్తూ, ఒకరికొకరు ఆనందం కలిగించేలా చిన్న పనులు చేస్తూ వుంటే ఇద్దరి మధ్య స్నేహం, సాన్నిహిత్యం పెరుగుతాయి. అప్పుడు నిజమైన, సంతోషకరమైన వివాహం బంధం నిలబడుతుంది.
.
మనం ఏం చేసినా , ఎంత ప్రేమ గా చూసుకున్న అని వాళ్ళు వున్నప్పుడే చూసుకోవాలి.. వాళ్ళు వెళ్ళిపోయాక మనం ప్రేమ చూసుకుందాం అన్న వాళ్ళు మనతో వుండరు..
.
చాలా మంది కేవలం అపార్ధాల వల్ల విడిపోతున్నారు, ఇది చదివి కొంతమందైనా తాము చేసే తప్పును తెలుసుకుని, తమ జీవితాన్ని ఆనందంగా గడుపుతారని కోరుకుంటున్నాను.
.
(మీరు ఈ కథని మరొకరికి పంపిస్తే, ఒక వివాహం బంధాన్ని కాపాడే అవకాశం ఉంది.)

నా కష్టాలు ..ఓ బంగాళాదుంప


🔸♦️🔹🔸♦️🔹🔸♦️🔹🔸


*కళ్ళల్లో అంతులేని ఆత్మవిశ్వాసం*

ఒకరోజు ఒక అమ్మాయి తన తండ్రి దగ్గరకి వచ్చింది,
నాన్నా..! నేను ఈ కష్టాలు పడలేను. నాకు జీవితం అంటేనే విసుగేస్తోంది. నాకే ఇన్ని కష్టాలు రావాలా..? ” అంటూ తన బాధలను చెప్పుకుంటూ
వెక్కి వెక్కి ఏడవడం మొదలుపెట్టింది.

తండ్రి మౌనంగా విన్నాడు. ఏమీ మాట్లాడలేదు.
చిన్నగా నవ్వుకుంటూ వంటింట్లోకి నడిచాడు.



గ్యాస్ పొయ్యి మీదున్న – మూడు బర్నర్ల మీద మూడు గిన్నెలు పెట్టాడు. వాటిల్లో నీళ్ళు పోసి ఒకదానిలో బంగాళా దుంపలు ( ఆలుగడ్డలు),
మరొకదానిలో కోడిగుడ్లు, ఇంకో గిన్నెలో కాఫీగింజలు వేశాడు.

తండ్రి తనతో అలా నిర్లక్ష్యముగా ఉండి,
ఏమీ మాట్లాడకుండా చేస్తున్న పని మీద కోపం వస్తున్నా – అలాగే చూడసాగింది ఆ అమ్మాయి.

అలా 20 నిముషాలు మరిగించాక – స్టవ్ ని కట్టేసి, ఆ గిన్నెలను దింపి, వాటిని కూతురు ముందు పెట్టి ఏమి జరిగిందో పరిశీలింఛి చెప్పమన్నాడు.

నాన్న ‘ అలా ఎందుకు చేసాడా పని..’ అని అయోమయముగా ఉన్న ఆ కూతురు వాటిని పరిశీలించాక అంది,

” ఏముందీ..! దుంపలు మెత్తబడ్డాయి. కోడిగుడ్డు గట్టిపడింది. కాఫీ డికాషన్ వచ్చింది. అయినా ఇదంతా నన్ను ఎందుకు అడుగుతున్నావు  నాన్నా?.. ” అంది.

అప్పుడు ఆ తండ్రి చిన్నగా నవ్వి,

” ఆ మూడింటికీ ఒకే రకమైన ప్రతికూలత ఎదురయ్యింది. అంటే ఒకేలా ఒకే రకమైన గిన్నెల్లో, అదే గ్యాస్ వేడినీ, వేడి నీటినీ చవిచూశాయి.

కానీ, ఒక్కొక్కటి ఒక్కొక్క రకంగా స్పందించాయి అని గమనించావా? మామూలుగా గట్టిగా ఉండే దుంపలు ఇప్పుడు మెత్తబడ్డాయి. చితికిపోయే గుడ్డు గట్టిపడింది. గట్టిగా ఉండే కాఫీ గింజలు మెత్తపడి, వాటిలోని రసాన్ని ఊరించి,
నీటిరంగునే మార్చింది.. అవునా..!!

ఇప్పుడు చెప్పు.. వీటిల్లో – నీవు ఎలా ఉండాలి అనుకుంటున్నావు?

మెత్తబడిపోతావా..? ( ఇప్పుడు నీవున్న స్థితి అదే.. ) గట్టిపడిపోతావా..?  పరిస్థితులను మారుస్తావా…?

ఇక్కడ నీదే ఎంపిక, దానిమీదే ఇందాక నీవడిగిన ప్రశ్నకి సమాధానం ఉంది..” అన్నాడు.

ఆ అమ్మాయి మొఖంలో ఏదో తెలీని వెలుగు. కన్నీళ్లు ఆగిపోయాయి. బాధలేదు. దాని బదులుగా ఆ కళ్ళల్లో అంతులేని ఆత్మవిశ్వాసం కనిపించింది..

” నాన్నా! యూ ఆర్ మై రియల్ హీరో.. మెంటార్.. ఎవర్ అండ్ ఫరెవర్..” కృతజ్ఞతాభావంతో అంది.

🔸♦️🔹🔸♦️🔹🔸♦️🔹🔸
*సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు*
*సర్వేజనా సుఖినోభవంతు*
*లోకా సమస్త సుఖినోభవంతు*
*శుభం భూయాత్*
*ఓం శాంతి శాంతి శాంతిః*
*స్వస్తి*

Bulk SMS mottobyte

మీకు తెలుసో లేదో?

✍️డబ్బులు వూరికే ఎవ్వరికి రావు


విజయం కూడా ఎవ్వరికీ వూరికే రాదు..


✍️విజయానికి కావాల్సిందేమిటీ…? గొప్ప చదువులా…
అదే అయితే ఆయనకి మనదేశం పేరు రాయడం కూడా సరిగ్గా చేతకాదు. పోనీ తాతలిచ్చిన ఆస్తిపాస్తులా అంటే… ఆయన పుట్టింది నిరుపేద కుటుంబంలో..

✍️మరి అటు చదువూ, ఇటు వారసత్వపు సంపదా ఏదీలేని..  ‘కిరణ్‌కుమార్‌’ పదివేల కోట్లరూపాయల స్వర్ణ సామ్రాజ్యానికి అధినేత ఎలా అయ్యారూ..? ఆ మాట ఆయన్నే అడిగితే, ఇదిగో ఇలా చెబుతున్నారు…

✍️నేను పుట్టింది నెల్లూరులో. మీకు తెలుసో లేదో… నెల్లూరికి బంగారు నగల తయారీ కేంద్రంగా బాగా పేరుంది. అక్కడ పనిచేయడానికి మా కుటుంబం
ఎనభై ఏళ్లకిందట రాజస్థాన్‌ నుంచి వచ్చి స్థిరపడింది.

✍️నాన్న మూల్‌చంద్‌ జైన్‌… అమ్మ సుశీలాబాయి. వాళ్లకి తొమ్మిది మంది సంతానం. నేనే చివరి వాణ్ణి. ఆరుగురు అక్కలూ, ఇద్దరు అన్నలు నాకు. పెద్ద కుటుంబం కావడం వల్ల కటిక దారిద్య్రం తప్పలేదు.

✍️నాన్న బంగారు దుకాణాల్లోనూ, బట్టల దుకాణాల్లోనూ పనిచేసేవాడు.  రోజుకి మూడుపూటలా కాదుకదా ఒక్కపూట తిండి దొరకడమే కష్టంగా ఉండేది.

✍️నేను చిన్నప్పుడు అందరితోపాటే బడిలో చేరాను కానీ… అదేమిటో నా బుర్రలోకి ఒక్క అక్షరం ముక్క కూడా వెళ్లేది కాదు.

✍️ఎలాగోలా ఐదో తరగతి దాకా నెట్టుకువచ్చినా… ఆ తర్వాత మానేశాను. అందుకనే నాన్న ‘మా ఖర్మకొద్దీ పుట్టావురా నువ్వు…!’’ అని ఎప్పుడూ తిడుతుండేవాడు.

✍️ఇంట్లోని కష్టాల వల్ల కావొచ్చు… తొమ్మిదేళ్లకే నాకు జీవితంపైన ఒక స్పష్టత వచ్చేసింది. అప్పట్లో నా ఈడు వాళ్లు బంగారు దుకాణాల్లో కూలీకి వెళుతుంటే నేను కూడా వాళ్లతో కలిసి వెళ్లడం మొదలుపెట్టాను.

✍️మూడేళ్ల తర్వాతే నెల్లూరులో తయారుచేస్తున్న నగల్ని చెన్నై, కేరళల్లోని దుకాణాలకి హోల్‌సేల్‌గా అమ్ముతారని తెలిసింది. నేనూ అలా అమ్మాలనుకున్నా.

✍️మరి నగల తయారీకి బంగారం కావాలి కదా! మా ఇంట్లో అమ్మ భద్రంగా దాచుకున్న నాలుగు బంగారు గాజులుండేవి. ఆమెకి చెప్పకుండా వాటిని తీసుకెళ్లి కరిగించి… 65 గ్రాముల్లో కొన్ని జుమ్కీలు చేయించాను.

✍️వాటిని తీసుకుని చెన్నై వెళ్లిపోయాను. అక్కడ నేను బాగా విన్న దుకాణం పేరు లలితా జ్యువెలరీసే! ఆ దుకాణం ముందు నిల్చున్నాను.

✍️అప్పుడే ఆ సంస్థ ఓనర్‌ కందస్వామి కారు దిగుతున్నారు. ఆయన దగ్గరకెళ్లి నాకొచ్చిన తెలుగు, హిందీ కలగలిపి ‘మీకోసం నగలు అమ్మడానికి నెల్లూరు నుంచి వచ్చాను’ అని చెప్పాను.

✍️పన్నెండేళ్ల కుర్రాణ్ణి కదా! ఏదో సరదాపడుతున్నానని అనుకున్నాడేమో ‘సరే చూపించు!’ అన్నారు. ఎర్రటి కాగితంలో చుట్టుకొచ్చిన నా 65 గ్రాముల జుమ్కీలు చూపించాను! రోజూ కిలోల లెక్కన నగలు కొనే
ఆయన… వాటిని చూసి నవ్వేశారు.

✍️అయినా నన్ను నిరుత్సాహపరచకుండా ‘వీటిని నేను టెస్ట్‌ చేయాలి… రేపు రా!’ అన్నారు. ఇంటికెళితే అందరూ నగల కోసం వెతుకుతూ ఉన్నారు. విషయం చెప్పాను.

✍️నాన్న అగ్గిమీద గుగ్గిలమయ్యాడు. అమ్మ మాత్రం ‘ఇంట్లో మిగిలిన చివరి నగలవి… నువ్వే ఆలోచించుకో!’ అని మాత్రమే చెప్పింది.

✍️తర్వాతి రోజు ఉదయమే మళ్లీ లలితా జ్యువెలరీస్‌కి వెళ్లాను. నన్ను చూడగానే… ‘ఇలాంటివే మరిన్ని చేసుకురా!’ అని చెబుతూ… 15 వేల రూపాయలు డబ్బులిచ్చారు కందస్వామి.

✍️వ్యాపారిగా నా తొలి సంపాదన అది! అందులో వచ్చిన లాభంతో మరికాస్త బంగారం కొన్నాను. 24 గంటలపాటు తిండీ, నిద్రలన్నీ మాని ఈసారి వంద గ్రాముల నగలు తయారుచేసుకుని వెళ్లాను.

✍️సాధారణంగా అలా నగలు తయారుచేయడానికి వారం పడుతుంది. నేను రెండోరోజే ఆయన ముందుకి వెళ్లడం చూసి విస్తుపోయారాయన. క్రమంగా 200గ్రా., 300గ్రా., 1000గ్రా… అలా ఆరునెలల్లోనే మూడు కిలోల బంగారు నగలు చేసిచ్చే స్థాయికి చేరుకున్నాను.

✍️ఆ తర్వాతి నుంచీ పూర్తిగా నా దగ్గరే నగలు కొనడం ప్రారంభించారు. లలితా జ్యువెలరీస్‌తోపాటూ ఇతర పెద్ద దుకాణాలూ ఆర్డర్‌లు ఇచ్చాయి.

✍️దాంతో మొదటి ఏడాదే ఏడు లక్షల రూపాయల వ్యాపారం చేశాను. నేను మేజర్‌ని అయ్యాక అష్రఫ్‌ అనే మిత్రుడి భాగస్వామ్యంతో ‘ఏకే జ్యువెలర్స్‌’ పేరుతో హోల్‌సేల్‌ నగల దుకాణాన్ని రిజిస్టర్‌ చేశాను.

✍️ఎనిమిదేళ్లలో దక్షిణాదిలోనే నంబర్‌ వన్‌ హోల్‌సేల్‌ నగల తయారీదారుగా పేరు తెచ్చుకున్నాను. రోజూ కేవలం మూడునాలుగు గంటలే నిద్రపోయేవాణ్ణి.

✍️ఆ కఠోర శ్రమే నన్ను పందొమ్మిదేళ్లకే కోటీశ్వరుణ్ణి చేసింది. నా విజయానికి తొలిమెట్టుగా నిలిచిన లక్షణం అదే!

✍️పట్టుదల + సాహసం = కొత్తదనం..

✍️1996 ప్రాంతం… లలితా జ్యువెలరీస్‌ సంస్థ యాజమాన్యం నష్టాల్లో కూరుకుపోయింది. ‘అప్పులవాళ్ల వల్ల నేను అరెస్టు కావడమో… దుకాణాన్ని మూసేయడమో!’ రెండేదార్లున్నాయి నాకు అని నా ముందు కన్నీరుపెట్టుకున్నారు దాని యజమాని కందస్వామి.

✍️నాకు జీవితాన్నిచ్చిన సంస్థ అలా మునిగిపోతుంటే చూస్తూ ఎలా ఊరుకోను?! అందువల్ల 1999లో నేనే దాన్ని కొన్నాను. కొన్నానే కానీ… ఆరునెలలపాటు
నాకేమీ అర్థంకాలేదు.

✍️హోల్‌సేల్‌ వ్యాపారిగా గంటకి పది కిలోల నగలు అమ్మే నేను రీటైల్‌లో రోజంతా కష్టపడ్డా కిలో బంగారం నగల్ని అమ్మలేకపోయేవాణ్ణి. నాలుగేళ్లలోనే ‘అసలు ఇటు ఎందుకొచ్చానురా భగవంతుడా!’ అనే పరిస్థితిలో పడ్డాను.

✍️అయినాసరే, వెనక్కి తగ్గాలనుకోలేదు. కొత్తగా ఏమేం చేయొచ్చో ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాను. నాణ్యత ఉన్నతంగా ఉండాలని దక్షిణాదిలోనే తొలిసారి బీఐఎస్‌ హాల్‌మార్కు నగల్ని పరిచయం చేశాను.

✍️వాటిని కూడా హోల్‌సేల్‌ ధరలకే అమ్మేవాణ్ణి.
నా లాభాలు తగ్గించుకుని తరుగు తొమ్మిదిశాతం మించకుండా చూసుకున్నాను. ఇవన్నీ
వినియోగదారుల్ని ఆకర్షించాయి. లాభాలు పెరిగాయి.

✍️కానీ, ‘మాకంటే నువ్వు తక్కువ ధరకు అమ్మడానికి వీల్లేదంటూ’ నగల దుకాణాల సంఘాలు నాకు హుకుం జారీ చేశాయి… పట్టించుకోలేదు. పోటీదారులు నేరుగానే నన్ను బెదిరించారు… భయపడలేదు.

✍️నా పని నేను చేసుకుంటూ పోయాను. వాటిని పట్టించుకోని ధైర్యమే నన్ను ఇప్పటిదాకా నడిపిస్తోంది. అదేలేకుంటే జీవితంలో సవాళ్ళని ఎదుర్కోలేం, కొత్తగా ఏదీ సాధించలేం.

✍️అందుకే మోడల్‌ అయ్యాను….

✍️మొదట్లో లలితా జ్యువెలరీస్‌కి నగలు సరఫరా చేయడం కోసం నెల్లూరు నుంచి చెన్నైకి వెళ్లాల్సి వచ్చేది. రాత్రి బస్సులకైతే ఛార్జీ రెండు రూపాయలు తక్కువని వాటినే ఎక్కేవాణ్ణి. లక్షలు సంపాదిస్తున్నప్పుడూ అంతే.

‘✍️లలితా జ్యువెలరీస్‌’ని కొన్నాకే చెన్నైకి మకాం మార్చాను. అక్కడ చెన్నైలోని మా ఇంటి నుంచి దుకాణానికి ఆటోలోనే వెళ్లేవాణ్ని. మాకున్న 21 దుకాణాల్లో ఎక్కడా ఛైర్మన్‌గా నాకంటూ ప్రత్యేక క్యాబిన్‌ ఉండదు.

✍️మిగతా ఉద్యోగులతోపాటు స్టోర్‌లోనే కూర్చుంటాను.
మా సంస్థ ప్రకటనలని స్టార్‌ హీరోల చేత చేయించకపోవడానికీ అదే కారణం. నేనే నటించాలని అనుకున్నాక మేకప్‌లూ, విగ్గులూ వేసుకోమన్నారు చాలామంది.

✍️అది కూడా దండగ ఖర్చు అనిపించే నా గుండుతోనే టీవీల ముందుకు వచ్చేశాను. ఇలాంటివాటికి నిరాడంబరత అనే పెద్ద పదం అక్కర్లేదు… ఇదంతా కేవలం వ్యాపార మనుగడ కోసం ఆచితూచి ఖర్చుపెట్టడం మాత్రమే.

✍️కానీ జీవితంలో నాకంటూ కొన్ని కలలుండేవి. కారు కొనడం అందులో మొదటిది! లలితా జ్యువెలరీస్‌ని కొన్న చాలా ఏళ్ల తర్వాతే నేను కారుకొన్నాను. ఆ రోజు దానికి పూజ చేసి రాత్రి ఇంటికి తెచ్చాను.

పడుకున్నాక రెండుగంటలకి మెలకువ వచ్చింది. ‘నిజంగానే కారు కొన్నానా… అంత గొప్పవాణ్ణయ్యానా?! కాదు ఇదంతా కలేనేమో!’ అనిపించింది. హడావుడిగా లేచి పార్కింగ్‌కి వెళ్లి కారు డోర్‌ తీసి… హారన్‌ మోగించాక కానీ… నాకు తృప్తిగా అనిపించలేదు.

ఎంతగా ఆచితూచి ఖర్చుపెట్టినా మన కలలని దూరం చేసుకోకూడదనీ, అవే మన జీవితాల్ని ఉత్సాహంతో నింపుతాయనీ ఆ రోజే తెలుసుకున్నాను.

అనుమానంతో కాదు… ప్రేమతో..

చిన్నప్పుడు స్కూల్లోనే కాదు, ఇప్పటికీ నేను ఇంగ్లిషు అక్షరాలని గుర్తుపెట్టుకోలేను. విదేశాలకి వెళుతున్నప్పుడు ఎయిర్‌పోర్టులో దరఖాస్తు నింపాలికదా… అందులో ‘ఇండియన్‌’ అనే పదాన్ని రాయాలన్నా తడబడతాను.

లలితా జ్యువెలరీస్‌ ఇప్పుడు పదివేల కోట్ల రూపాయల సామ్రాజ్యం! అయినా నేను ఇప్పటికీ కరెన్సీ కట్టల్ని
సరిగ్గా లెక్కపెట్టలేను. ఎప్పుడు లెక్కపెట్టినా ఎక్కువో
తక్కువో వస్తుంది.

అయితే లాభనష్టాలని మాత్రం కచ్చితంగా భేరీజు వేయగలను. ఫలానా గంటకి ఇంత బిజినెస్‌ జరుగుతుందని చెప్పగలను. చదువులేని నాకు దేవుడిచ్చిన పెద్ద వరం ఆ ‘మైండ్‌ కాలిక్యులేషన్‌’ అనిపిస్తుంది.

అంతకన్నా పెద్ద వరం నా ఉద్యోగులు. నెల్లూరులో ఒకప్పుడు నాతో కలిసి పనిచేసినవాళ్లూ, వాళ్ల పిల్లల్లో
90 శాతం మంది ఇప్పటికీ మా దగ్గర పనిచేస్తున్నారు.

నాకు చదువులేకున్నా వాళ్లేం రాస్తున్నారో… ఏ లెక్కలు వేస్తున్నారో అని ఇంకెవరి చేతో తనిఖీ చేయించను. పక్కవారిని అనుమానంతో కాకుండా ప్రేమతో ఆదరిస్తే అద్భుతాలు చేయొచ్చనే విశ్వాసం నా ఉద్యోగుల వల్లే వచ్చింది.

ఉన్నంతలో కొంత….

మేమెక్కడ షోరూమ్‌ తెరిచినా దానికి అనుబంధంగా
ఓ ఫ్యాక్టరీని కూడా ఏర్పాటుచేసి ఆ ప్రాంతంలోని వృత్తిపనివాళ్లకి ఉద్యోగాలు కల్పిస్తాం. ఆ రకంగా మా సంస్థలో వేలాదిమంది ఉద్యోగులున్నారు.

మా దుకాణాల్లో పనిచేసేవాళ్లందరికీ మధ్యాహ్నంపూట ఉచితంగా భోజనం పెడతాం. ఇక తనకున్న చిట్టచివరి బంగారు నగలతో నన్ను ఇంతటివాణ్ణి చేసిన అమ్మ గుర్తుగా, ఆమె పెరిగిన రాజస్థాన్‌ బలానా ప్రాంతంలో
పెద్ద బడి కట్టించాను.

వెయ్యిమంది పిల్లలు ఉచితంగా చదువుకోవచ్చు అక్కడ! వందేళ్లపాటు సున్నం కొట్టాల్సిన అవసరం లేకుండా చలువ రాళ్లతో కట్టించాను.

మనం ఎంత ఎత్తుకి ఎదిగినా దానికి ఏదో రకంగా వనరులని ఇచ్చేది ఈ సమాజమే! దానికి తిరిగి ఇవ్వడంలోని సంతృప్తి చిన్నదేం కాదు!

ఇంతా ఎందుకు చెబుతున్నానంటే….

‘గుండుబాస్‌’, ‘గుండాయన’… నా అసలు పేరేమిటో చాలామందికి తెలియకపోయినా తెలుగు టీవీ ప్రేక్షకుల్లో చాలామంది నన్నిలాగే గుర్తుపెట్టుకుంటున్నారు.

ఇక నా ప్రకటనలపైన వస్తున్న పేరడీలకైతే లెక్కే లేదు. నిజానికి ఇవన్నీ నాకు కోపం తెప్పించడం లేదు…
నేనూ వాటిని భలే ఎంజాయ్‌ చేస్తున్నా!

వాటిని తయారుచేసేవాళ్లలో ఎక్కువశాతం యువతేనట. నాపైన ఎంతగా జోకులేసి నవ్వుకున్నా… యువత అన్నాక భవిష్యత్తులో గొప్ప విజయం కోసం కలలు కనకుండా ఉంటారా!

ఆ కలలు నెరవేరేందుకు ఎంతోకొంత ఉపయోగపడతాయనే ఆశతోనే వాళ్ల పెద్దన్నగా నా జీవితానుభవాలను ఇలా మీతో పంచుకుంటున్నాను. ‘డబ్బులెవరికీ ఊరికే రావు…’ అంటూ టీవీల్లో కనిపించే నేను ‘విజయం ఎవరికీ ఊరికే రాదు..’ అని యువతకి చెప్పాలనుకుంటున్నా.

అదో కోమాలో ఉంటాను!

నేను ‘లలితా’ సంస్థని కొనడానికి కాస్త ముందే హేమతో పెళ్లైంది. వాళ్లది చెన్నైలో స్థిరపడ్డ రాజస్థానీ కుటుంబం. మాకు ముగ్గురు పిల్లలు. భక్తి, భవ్య అని కవలలు.

చిన్నవాడు హీత్‌(దీని అర్థమేంటో వాళ్లమ్మకి మాత్రమే తెలుసు!)కి ఇప్పుడు పందొమ్మిది నెలలు. పిల్లలతో
కలిసి ఏడాదికి రెండుమూడుసార్లయినా విదేశాలకి వెళుతుంటాను. అక్కడికెళ్లినా వ్యాపారం గురించే ఆలోచిస్తుంటాను.

‘మీరు ఎక్కడికొచ్చినా బిజినెస్‌ కోమాలో ఉన్నట్టుంటారు… ’ అని విసుక్కుంటారు నా పిల్లలు.
నేను వదిలించుకోవాలనుకుంటున్న లక్షణం
కృషి పట్టుదలతో పాటు ‘అవసరం’ మనిషిని ముందడుగు వేసేలా చేస్తుంది!
ఏమీ లేని నుంచే … ప్రారంభం … మొదటి మెట్టు!
ఎక్కుతూనే ఉంటారు ఒక్కో మెట్టు …
విజయానికి చివరి మెట్టు ఉండదు!

ఒక రకంగా కూలీ పని చేసే కుటుంబం…
9 మంది సంతానం…
తినడానికి తిండి…
ఉండడానికి సరైన ఇల్లు లేని పేదరికం…
అక్షరాలు కూడా గుర్తు పట్టలేని వ్రాయలేని చదువు…

కానీ… కానీ…
ఆ పేదరికం లోనే…
బాల్యం లోనే నిర్ణయించుకున్న లక్ష్యం….
ఆ లక్ష్యం సాధించడం కోసం నిరంతర శ్రమ…
కొన్ని గంటలు మాత్రమే నిద్ర పోయే కఠోర శ్రమ….
నా ఉద్యోగస్తులను నా కుటుంబంలా చూసుకొనే కొన్ని విలువలు…
నిద్రలో కూడా వ్యాపారం గురించే ఆలోచించే తత్వం…
నిరంతరం ప్రస్తుతం ఉన్న సంస్థలు…
కొత్త వాటిని స్థాపించే ఆలోచనలు…
వాటిలో జరిగే వ్యాపారం.. ఇంకా పెరుగుదల కోసం నిరంతరం అప్రమత్తతతో తీసుకోవలసిన నిర్ణయాల గురించిన ఆలోచనలు…
వీటన్నిటి మధ్య కుటుంబానికి కేటాయించే క్వాలిటీ టైమ్… వర్క్ అండ్ ఫ్యామిలి లైఫ్ బ్యాలెన్స్…
చివరిగా ముఖ్యంగా
నాకు ఇంత ఇచ్చిన సమాజానికి నేనూ ఎంతో కొంత ఇవ్వాలనే తాపత్రయం…
అన్నిటి కన్నా ముఖ్యంగా మానవ విలువలు… సంబంధాలు..
వాటికి నేను ఇచ్చే ప్రాధాన్యత…

పై, నా.. ప్రయాణం చదివారు కదా నేనే ఇన్ని చేయగలిగాను అంటే మీరూ తప్పకుండా ఇంకా చాలా చేయవచ్చు…
క్లారిటీ గా ఉండండి…
లక్ష్యం ఉన్నతంగా ఉంచుకోండి…
సాధించే వరకూ విశ్రమించకండి…
ప్రయత్నాన్ని ఆపకండి…
విజయం తప్పక వరిస్తుంది…
ఇదే యువతకు నేనిచ్చే సలహా…

నా జీవితం ప్రయాణం నిజాయితీగా మీ ముందు ఉంచాను…

ఇది చదివి ఏ ఒక్కరు స్పూర్తి పొందినా…
మీకన్నా నేనెక్కువ ఆనంద పడతాను…
అందరికీ నమస్కారం…

మరొక్క సారి…

డబ్బులు ఎవరికీ ఊరికే రావు….

అలానే

“”విజయాలు కూడా ఎవరికీ సులభం గా రావు””…

“”Planned Hard work”‘

(యువత ఇలాంటి వారి అనుభవాలను తప్పక చదవాలి!
ఇలాగే కాకున్నా … మరోలా విజయాలు సాధించవచ్చు!)

Mottobyte

Bulk SMS, Voice Calls, WhatsApp

8520986185

Scroll to Top